torby nie widać:/

españa, ciąg dalszy

ostatnio mam wyjątkowego pecha do spotykania ciekawych ludzi tylko w momentach, gdy nie mam przy sobie aparatu. a są to momenty dość rzadkie.

tak więc będzię coś innego dziś, kolejne z hiszpanii, ale mniej pasujące do konwencji.

znalazłam pana z 'krzykiem' na nodze:

zdjęcie dość marne, ale i tak czołgałam sie po podłodze żeby było lepiej widać. obok niezwykle gustowne spodenki z napisem 'barbie'

a tak wygląda typowe piętnaście dowolnych hiszpanek:

przepis: rurki, kolorowa bluzka, plecak z roxy, a jak cię nie stać, to jakikolwiek, byle w tym kroju i wzorzyście kolorowy, koniecznie na maksymalnie wydłużonych paskach, żeby wisiał na wysokości pupy. bo ponoć tak wygodniej. jeszcze okulary: czarne/białe/czerwone, prostokątne, plastikowe, nóżki(zauszniki?) trójkątne.

jednak plecaki roxy to najbardziej charakterystyczna rzecz. ten udawało mi się spotykać w liczbie 12 egzemplarzy w zasięgu wzroku:

no cóż, tendencja odwrotna niż u nas. być takim jak reszta zamiast wyróżniać się. wolę mój zacofany kraj:)